Jak goi się blizna i kiedy można zacząć terapię blizny?

Blizna to nie jest po prostu kreska na skórze. To nowo powstała tkanka, która zmienia się jeszcze przez wiele miesięcy po operacji. To, co widzisz na powierzchni, jest tylko częścią procesu gojenia. Pod spodem tkanka się porządkuje, wzmacnia i dopasowuje.

Dlatego praca z blizną to proces, a nie jeden zabieg i nie coś, co warto przyspieszać.

Pierwszy etap to gojenie, nie terapia

Na wczesnym etapie po operacji priorytet jest prosty: pozwolić ranie bezpiecznie się zagoić.

Jeśli nacięcie jest jeszcze otwarte, sączy się, jest zakażone, pokryte strupami albo chirurg nie dał jeszcze zgody, to nie jest czas na terapię blizny. Stosuj się do zaleceń chirurga dotyczących pielęgnacji rany i nie wprowadzaj zabiegów, kremów, olejków ani technik, które nie zostały dopuszczone na tym etapie regeneracji.

Wtedy więcej wcale nie znaczy lepiej. Czasem najważniejsze, co możesz zrobić dla blizny, to po prostu zostawić gojącą się tkankę w spokoju.

Na co zwracać uwagę, gdy blizna się goi?

Zamiast oceniać bliznę tylko po wyglądzie, zwracaj uwagę na to, jak zachowuje się tkanka. Kiedy rana jest już zamknięta, obserwuj:

• Czy blizna pozostaje płaska, czy robi się wypukła
• Czy niektóre miejsca są twarde albo zbite
• Czy tkanka swobodnie się przesuwa
• Czy czujesz ciągnięcie przy ruchu
• Czy okolica jest napięta
• Czy zmienia się czucie
• Czy tkanka wokół blizny wydaje się ograniczona

Te szczegóły mówią o gojeniu blizny dużo więcej niż sam kolor.

Zaczerwienienie, ucieplenie, wydzielinę, rozejście się rany, narastający ból albo inne niepokojące objawy omów z chirurgiem lub zespołem medycznym, zamiast próbować pracować z nimi manualnie.

Zagojona blizna nadal może wpływać na tkanki pod spodem

Wiele osób nie zdaje sobie z tego sprawy. Blizna może wyglądać na całkowicie zamkniętą, a głębsze tkanki nadal się zmieniają.

Po operacji różne warstwy tkanek goją się razem. Czasem pojawiają się ograniczenia ruchomości albo zrosty, a okolica może być napięta, twarda albo mniej ruchoma. Możesz czuć ciągnięcie, kiedy się prostujesz, rozciągasz, unosisz rękę albo ruszasz się w określonym kierunku.

To jeden z powodów, dla których moja praca z blizną nie skupia się wyłącznie na tym, jak blizna wygląda. Interesuje mnie, jak blizna i otaczające ją tkanki się poruszają i jak działają.

Kiedy można zacząć profesjonalną terapię blizny?

Nie ma jednej daty dla wszystkich. To zależy od operacji, miejsca i stanu blizny, tego, jak zagoiła się rana, i od rodzaju zabiegu, który bierzemy pod uwagę.

Zanim zacznę pracować bezpośrednio z blizną, musi być ona odpowiednio zagojona. Podczas oceny patrzę na samą bliznę, ale też na tkanki wokół niej, ruchomość, czucie, miejsca ograniczeń i na to, jak blizna zachowuje się, gdy Twoje ciało się porusza. Na tej podstawie decyduję, jaka praca z blizną jest właściwa na danym etapie.

Terapia blizny to nie atak na bliznę

Mocniejszy nacisk nie daje automatycznie lepszego efektu. Agresywna praca na tkance, która nie jest na to gotowa, może ją podrażnić, zamiast jej pomóc.

Praca z blizną powinna być stopniowa. Na początku bywa bardzo delikatna i skupiona na ruchomości tkanek oraz okolicy wokół blizny. W miarę dojrzewania blizny można wprowadzać inne techniki, zależnie od tego, czego tkanka naprawdę potrzebuje.

Dlatego nie stosuję dokładnie tego samego protokołu przy każdej bliźnie.

Na czym skupia się terapia regeneracji blizn?

Moje podejście skupia się przede wszystkim na jakości i funkcji tkanki bliznowatej oraz okolicy wokół niej. Zależnie od konkretnej blizny i etapu gojenia celem może być praca z:

• Ograniczoną ruchomością tkanek
• Napięciem i ciągnięciem
• Zrostami
• Miejscami stwardnień
• Zmienionym czuciem
• Elastycznością otaczających tkanek
• Tym, jak blizna porusza się razem z ciałem

Blizna może też zmieniać wygląd w miarę dojrzewania, ale nie pracuję z bliznami z obietnicą, że znikną.

Celem jest zdrowsza, sprawniejsza i bardziej ruchoma tkanka, a nie wymazanie faktu, że operacja się odbyła.

Zaawansowane zabiegi na blizny przychodzą później

Nie każda blizna potrzebuje zaawansowanego zabiegu. A zaawansowany nie znaczy wcześniejszy.

Kiedy tkanka jest wystarczająco zagojona i dojrzała, można rozważyć dodatkowe techniki w ramach uporządkowanego protokołu Scar Recovery. Metoda zależy od blizny. Dlatego najpierw jest ocena.

Wolę wprowadzić zabieg później, kiedy tkanka jest na niego gotowa, niż zrobić coś za wcześnie tylko dlatego, że minęła określona liczba tygodni.

Sześć tygodni to nie koniec gojenia blizny

Sześć tygodni to kamień milowy, a nie meta.

Tkanka bliznowata przebudowuje się jeszcze przez wiele miesięcy. Jeśli więc po sześciu tygodniach Twoja blizna jest nadal różowa, twarda, napięta albo wciąż się zmienia, nie oznacza to automatycznie, że coś poszło nie tak.

Dojrzewanie blizny wymaga czasu. A profesjonalna praca z blizną powinna ten czas szanować.

Co możesz robić w domu?

Domowa rutyna zależy od etapu gojenia i zaleceń Twojego chirurga. Kiedy przyjdzie na to pora, mogę pokazać Ci proste techniki do stosowania między wizytami.

Nie polecam natomiast agresywnego masowania świeżej blizny tylko dlatego, że ktoś w internecie napisał, że trzeba „rozbić tkankę bliznowatą”.

Tkanka bliznowata nie potrzebuje kary. Potrzebuje właściwego bodźca na właściwym etapie.